O Fogar das Musas, de verdade, na Semana do Libro: música barroca na biblio

 O pasado sábado, o noso IES foi O Fogar das Musas de verdade.

Un día de portas abertas para sinalar a Semana do Libro no que propios e alleos gozamos da beleza do Claustro do Poleiro, da nosa acolledora biblioteca, da poesía, da música...

A xornada comezou, portas adentro, cos músicos preparando e afinando na biblioteca... nin máis nin menos que un clavicémbalo, un órgano eléctrico e un teclado subiron as escaleiras de pedra. A continuación subiron tamén violas da gamba, frautas de pico, voces, violín e contrabaixo...

Mentres, no busto de Celso Emilio Ferreiro que sinala a nosa entrada principal, comezaba a reunirse un bo número de visitantes dispostos a percorrer o Poleiro da man da visita guiada que ofreceron os alumnos e alumnas de oratoria. Comezamos, como non podía ser menos, recitando conxuntamente a Celso Emilio baixo a bóveda que dá acceso ás dependencias do IES. A visita tivo nervios, anécdotas, risas e descubrimentos, e rematou na biblioteca para dar paso á música.

A nosa sorpresa foi maiúscula cando as cadeiras todas da biblioteca non chegaban para acoller ao público do concerto. Solucionouse da mellor maneira, aínda que os asentos a maiores non fixeran xogo cos que había. Non importou. Axiña, presentado o concerto polo alumnado de oratoria (que falou sobre os instrumentos, a formación que iamos escoitar e a obra que interpretarían), saíron os músicos a escena. Aquí, as notas ao programa.

O Ensemble de Música Antiga do Conservatorio de Música de Ourense non defraudou. Fantásticos instrumentistas, algúns moi novos, grandes voces e unha obra tráxica e ben fermosa, Venus e Adonis de John Blow... Emocionámonos e gozamos das harmonías do barroco, nunha viaxe no tempo ata os momentos da construción do noso edificio. A coordinadora da biblio tivo a sorte de ser a narradora do argumento, para axudar á súa comprensión.

Foi marabilloso reunir a tantas persoas para gozar da arte e da convivencia, partillar o patrimonio e dinamizar o centro e a vila.

Co 300 aniversario do Poleiro cada vez máis preto, agardámosvos en próximas convocatorias: paga moito a pena.

Deixamos testemuño audiovisual!